Jednym ze sposobów spędzenia wakacji jest pobyt nad morzem. Propozycja ta jest przeznaczona głównie dla zagorzałych plażowiczów, którzy uwielbiają opalanie i morskie kąpiele. Miłośnicy bardziej aktywnego wypoczynku mogą znaleźć tu również coś dla siebie. Mogą oni skorzystać z wypożyczalni sprzętu wodnego i popróbować swoich sił np. w nurkowaniu lub surfowaniu, albo też oddać się relaksującemu rejsowi przez fale Bałtyku na wypożyczonym jachcie czy łodzi. Dla jednych coś takiego nie jest wcale aktywnym spędzaniem czasu. Nie mniej jednak dla wielu zagorzałych fanów żeglugi, każdy moment spędzony na pokładzie cudownej łodzi czy łódki, to chwile najwspanialsze, w których każda drobnostka, jak np. odwiązanie liny jest formą aktywnego wypoczynku, który nie może się równać z niczym innym na świecie i pozwala oderwać się od pracy i zapomnieć jak wyglądają Continue reading
Aktywnie na łodzi
Często myśląc o urlopie czy też wakacjach, a dokładniej rzecz ujmując o aktywnym ich spędzaniu, do głowy przychodzi nam spacer po górach, jazda rowerem czy też pływanie lub jakiś rodzaj plażowego sportu drużynowego. Zdaje się jednak, że coraz częściej zapominamy o takich sposobach aktywnego wypoczynku, którymi są np. windsurfing lub też pływanie łodzią, kajakiem czy też jachtem. Zaraz może paść pytanie co jest aktywnego w pływaniu jachtem po wodzie przez wiele godzin? Otóż może być i to wiele! Dla wszystkich pasjonatów tego rodzaju wypoczynku każda czynność czy to przy sterze czy żaglu, czy maszcie, na dziobie, rufie, to jest aktywny wypoczynek w najczystszej i najlepszej postaci, jaką tylko sobie można wyobrazić. Zapewne nie każdy to zrozumie i potwierdzi własnym zdaniem, ale tak jest, a z faktami się nie dyskutuje.
Rodzaje i nazewnictwo masztów
Skoro już mowa o masztach – często oglądając filmy przygodowe o piratach i żeglarzach, można stwierdzić, że używali oni bardzo charakterystycznego języka, a każdy element statku ma swoją własną, specyficzną nazwę. Nie inaczej jest także z masztami. Najczęściej na statkach spotyka się trzy rodzaje masztów – fokmaszt, bezanmaszt oraz grotmaszt. Zamiennie używa się także skróconych nazw fok, grot i bezan, bo wiadomo, że chodzi o maszty. Od nazw masztów pochodzą nazwy żagli na nich rozwieszonych. Ciekawostka – na jedynym statku na świecie, który posiadał aż siedem masztów nie nadawano im standardowych nazw tylko zastąpiono je nazwami dni tygodnia, tak więc pierwszy masz od dzioba to Monday, drugi Tuesday, trzeci – Wendsday, i tak dalej. Zwykle na statkach, gdzie jest więcej niż 4 maszty, pierwszy i ostatni to fokmaszt i bezanmaszt, a środkowe to kolejno ponumerowane grotmaszty.
Maszty
Poprzedni wpis był o żaglach, to teraz pora napisać co nieco o tym, bez czego żaden żagiel nie miał by racji bytu – o masztach. Są to pionowe drzewce, zamontowane wzdłuż osi statku, których głównym przeznaczeniem jest rozwieszanie na nich żagli oraz przenoszenie siły aerodynamicznej, która na nie oddziałuje, na kadłub statku i wprawianie go w ruch. Maszt może być jeden albo więcej, jeśli jest ich więcej niż jeden to ustawia się je w osi symetrii statku, jeden za drugim. Jeśli mamy do czynienia z jednostką o kilku kadłubach, taką jak katamaran, to czasem spotyka się wersje, w których każdy kadłub ma swój, osobny maszt, a ustawione są one obok siebie, a nie jeden za drugim. Zdarzają się także maszty ustawione niesymetrycznie, jeśli na jednostce, oprócz kadłuba głównego mamy jeden pływak z boku. Masz może być jednolity lub złożony z kilku, połączonych części.
Jak statek pod pełnymi żaglami…
Żagle to nieodłączny element każdego – jak sama nazwa mówi – żaglowca, a także jachtu, bojera, etc. Jest to tkanina (lub specjalne tworzywo) o wyprofilowanym kształcie, służąca jako jedyny lub główny napęd statku. Żagle rozpina się na masztach i podtrzymuje specjalnymi linami pomocniczymi. Za czasów dawnych wypraw morskich, kiedy na wodach królowali piraci, żagle szyto z wielkich połaci materiału, wykorzystywano do tego celu między innymi bawełnę, co powodowało że czasem żagle były targane przez wiatr niczym Continue reading
Żeglarskie zwyczaje
Środowisko żeglarskie znane jest z wielu obyczajów i obrządków oraz przesądów ( jak choćby dawny zwyczaj by na okręcie zawsze znajdował się olej lniany). Niebagatelny wpływ na to ma z pewnością fakt, że żeglarze pochodzili z różnych kultur, a każdy wnosił coś od siebie. Tradycje żeglarskie wypracowywały się więc przez wieki i dotyczyły różnych zagadnień, chociażby takich, jak różne tłumaczenia nieznanych jeszcze wtedy zjawisk przyrodniczo-pogodowych. Dotyczyły one również życia na morzu jak i poza nim w przyportowych knajpach gdzie często żeglarze przychodzili z zamiarem “ Continue reading
Szanty
Żeglarstwo, szczególnie morskie, nierozerwalnie łączy się z tradycją śpiewania szant. Ich początek sięga XVIII i XIX wieku, a cel, w którym powstały, był czysto praktyczny – chodziło o synchronizację prac pokładowych na żaglowcach i statkach, na przykład przy omasztowaniu, do jednej melodii, a przede wszystkim rytmu. Służyły też oczywiście rozrywce i temu, by szybciej upływał czas przy monotonnych czynnościach. Wykonywane były a capella lub przy akompaniamencie jednego instrumentu, na przykład akordeonu. Później szanty stały się popularnym elementem kultury, także w Polsce, szczególnie na przełomie lat 70 i 80. Stworzono nawet szanty dziecięce, o nieco mniej poważnej tematyce (i z użyciem słownictwa przystosowanego raczej do młodszej części odbiorców), oraz tzw. “szanty babskie”, śpiewane przez kobiety.
Jachty i łodzie symbolem zamożności i luksusu
Dawniej posiadanie czegokolwiek, co poruszałoby się po wodzie było oznaką zawodu, fachu wykonywanego przez daną osobę. Dziś też tak jest, ale w mniejszym stopniu. Oczywiście są rybacy i Ci zawodowi i ci hobbystyczni, którzy posiadają własne łódki, kutry i motorówki. Cała reszta osób, które mają jachty, żaglówki i łodzie, to Ci którzy są na tyle zamożni, aby takie cudo posiadać na własność. Chyba nie muszę nikogo przekonywać, że tego rodzaju sprzęt, to nie jest rzecz tania. Istnieje też druga możliwość. Wszyscy Ci, których widzimy na jachtach, łodziach i żaglówkach po prostu je wypożyczyli w jakimś ośrodku. Nawet jeśli przyjąć tę hipotezę, to również na uwadze trzeba mieć fakt, iż wypożyczenie takiego sprzętu jest dość drogie. Reasumując, czego by nie mówić i jakby na sprawę nie patrzeć, to współcześnie jachty, łodzie i żaglówki z luksusem i zamożnością związane są nieodłącznie, tak jak dawniej z luksusem kojarzone było posiadanie auta terenowego, co może potwierdzić każdy Continue reading
Jak ważna jest żegluga morska…
Światowa gospodarka i przewóz towarów nie mógł by się obejść bez transportu morskiego – ten typ przewozu towarów to aż 70 procent całego handlu światowego. Żeglugę morską można podzielić na regularną lub nie, zwaną inaczej trampową. Ten drugi sposób żeglugi jest dla wielu firm o wiele bardziej opłacalny. W ten sposób przewozi się na przykład ropę naftową oraz wszelkie produkty z jej przetwarzania. Również inne surowce kopalne, takie jak węgiel, rudy żelaza, a także wyroby hutnicze, zboża i inne tak zwane towary masowe. Wielkość portu zależy od ilości przeładunków przypadających na rok. Porty są albo uniwersalne, czyli mogą obsługiwać statki z różnymi materiałami, albo wyspecjalizowane do obsługi jedynie statków przewożących jeden, konkretny rodzaj materiałów, na przykład ropy naftowej, rudy żelaza, a nawet kawy.
Bezpieczeństwo przede wszystkim
Nieodłącznym elementem wyposażenia każdej jednostki pływającej jest, a przynajmniej powinna być, kamizelka asekuracyjna, która bywa nazywana również kamizelką ratunkową lub kapokiem. Jeszcze niedawno, ówczesne modele nie do końca spełniały swoją rolę i nadawały się raczej na krótkie spływy kajakowe, niż na rejsy jachtem po jeziorach czy morskim wybrzeżu. Miłośnicy kajaków nadal z resztą dają się zauważyć w takich właśnie kamizelkach niskiej klasy. Na szczęście dostępne są także dużo skuteczniejsze ubrania ochronne, które przede wszystkim nie krępują ruchów, dzięki czemu są o wiele bardziej skuteczne, a przy okazji dużo ładniejsze. Dlatego więc pamiętać należy, że noszenie kamizelki ratunkowej już dawno przestało być powodem do wstydu, kojarzącym się jedynie z początkującymi “szczurami lądowymi”, a stało się po prostu przejawem zdroworozsądkowego podejścia do bezpieczeństwa na wodzie.