s/y TRYMER - PZ 229

Przynależność klubowa: SEJK Pogoń
Armator: Zbigniew Sawicki, Tadeusz Kowalski

Historia:

Rok budowy i przebieg eksploatacji przed wojną są nieznane, po drugiej wojnie jacht został znaleziony na cyplu nabrzeża katowickiego i rzeki Parnicy, prawdopodobnie znacznie uszkodzony i splądrowany, przetransportowany został na przystań ówczesnego KS "Kolejarz". Remontu i wprowadzenia do żeglugi prawdopodobnie dokonał Tadeusz Gąsowski - jego pierwszy opiekun. Podczas wspomnianego remontu przedłużono kadłub jachtu z 8,75m do 8,86m zmieniając profil stewy rufowej z typowego "szpicgat" na "kanugat". W latach 1996-1997 w związku z likwidacją sekcji żeglarskiej MKS "Pogoń" i utworzeniem SEJK "Pogoń" jacht sprzedano członkom stowarzyszenia i maszoperii jachtu. Jednostka wymagała już wówczas generalnego remontu, który przeprowadzono w latach 2000-2002.

"Trymer" jest bardzo ciekawą konstrukcją. Nazwa oczywiście powojenna pochodzi ze słusznie minionego okresu (dla nie wtajemniczonych trymer to robotnik portowy rozgarniający równomiernie ładunek wsypywany do ładowni). Za pomocą takich zabiegów żeglarze starali się nadawać jachtom nazwy, które ówczesnym władzom można było wskazać jako "postępowe", a jednocześnie nie były tak ostentacyjne jak "Zetempowiec" np. Innym przykładem może tu być nieistniejący już jacht "Kania", która w rozumieniu ogólnym jest sympatycznym ptaszkiem, konkretnie zaś nazwą ówcześnie przodującego w zachodniopomorskim PGR-u. Wracając jednak do "Trymera", to konstrukcja jego kadłuba odbiega od pozostałych przedstawionych old-timerów, które w zasadzie pozostają zgodne z naszym wyobrażeniem o konstrukcjach z początku XX wieku, jako jachtów bardzo smukłych, z długim nawisem dziobowym i rufowym, niską wolną burtą oraz "kielichowatym" przekrojem poprzecznym kadłuba, tworzącym głęboką zęzę, charakterystyczną dla jachtów "dużej wyporności". "Trymer" natomiast jest jachtem o zdecydowanie "płytkim" oble dna, do którego stępki przymocowano "todholc", czyli rodzaj długiej w kierunku dziób - rufa płetwy kilowej zwanej tez z angielska "deadwoodem", do której z kolei spodu przykręcono ołowiany balast. Jeżeli do owego kształtu dodamy jeszcze rufę typu "kanugat", na której jednak nie zawieszono steru wzorem konstrukcji Collin Archera, (płetwa sterowa jest przedłużeniem "todholca") otrzymamy niepowtarzalną jednostkę o "dwu dziobach" jaką jest "Trymer". Osobną ciekawostką jest hybrydowe poszycie "Trymera" z sosny, po części słomkowe po części plankowe (karawelowe). Przy długości 8,85 m (bez bukszprytu), szerokości 2,65 m , typowym zanurzeniu 1,2 m oraz 47 m2 żagla,. otaklowany jako slup "Trymer" jest z pewnością ciekawym przykładem niemieckiej myśli szkutniczej lat 20 zeszłego wieku.

Ponieważ w miesięczniku "Die Jacht" nr 5/72 z 1923 roku zamieszczono dość bogatą dokumentację i opis jachtu pod nazwą "Eolzarolientje", który był bardzo podobnym jachtem, można domniemywać, że konstrukcje typu "Trymera" były pewnym konsekwentnym pomysłem na jacht zatokowy z tego okresu. Dodać można, że przedstawiona w "Die Jacht" jednostka posiadała ożaglowanie gaflowe, zaś oryginalny maszt "Trymera" nosi pod salingiem wypracowane ślady gafla grota.

Dane szczegółowe :

Czarter jachtów na bałtyku

strona główna